1ste lezing: 1S 26,2.7-9,12-13,22-23
Evangelie: Lc 6,27-38
Vorige week hoorden we het eerste deel van Jezus’ vlakterede. De zaligsprekingen bij Lucas, iets korter en anders geformuleerd dan de zaligsprekingen van de Bergrede bij Mattheüs. Hier spreekt Jezus 4 keer over wie gelukkig kan zijn, maar ook 4 keer over wie te beklagen zijn.
Vandaag gaat Hij nog een stap verder. Voor zijn leerlingen heeft Hij nog een andere boodschap. Je moet niet doen zoals alle zondaars doen: je vrienden liefhebben, uitlenen om het terug te krijgen. Dat is al te gemakkelijk.
Neen, jullie moeten je vijand liefhebben, zegenen wie je vervloeken, bidden voor wie je mishandelen. En ook: de anderen behandelen zoals je zelf wil behandeld worden.
Hierbij moet ik dan spontaan denken aan alle oorlogen die er momenteel zijn: Oekraïne, Gaza, Congo, enz. Maar ook aan onze eigen kleine oorlogjes bv. in de familie, in de buurt.
Heb je vijanden lief: absoluut geen gemakkelijke opdracht. Jezus vraagt wel veel van zijn leerlingen, van ons. Kunnen we dit ook waarmaken? We zijn tenslotte maar gewone mensen, met onze kwaliteiten maar ook met onze gebreken. Wat wil Jezus nu eigenlijk juist zeggen met deze woorden? Wat wil Hij nu juist wel van ons?
Je vrienden liefhebben, dat kan iedereen. Daar is niets bijzonders aan. Nee, Hij roept juist op om die gewone liefde te overstijgen. En dan praten we niet over de liefde zoals die bestaat tussen man en vrouw, ouders en kinderen. Er is nog een andere soort liefde, die liefde die zich uit in verdraagzaamheid, in begrip, respect, waardering, de naastenliefde.
Dit is wat Jezus ons tijdens zijn leven ook liet zien. Hij had er geen problemen mee om te eten met de tollenaars, om om te gaan met prostituees, met al diegenen die aan de rand van de maatschappij leefden. Hij gaf hen allen een tweede kans, Hij maakte betere, nieuwe mensen van hen.
Dit is wat Hij ook van ons vraagt, dat wij ons als christenen inzetten voor een maatschappij waar mensen goed zijn voor elkaar, waar zorg gedragen wordt voor elkaar, waar we durven opkomen voor de zwakkeren, waar het goede wint van het kwade.
Is dit altijd even gemakkelijk? Neen.
Maar de eerste lezing geeft ons al een tip van welke weg we kunnen volgen.
David heeft een paar veldslagen gewonnen en is dan zeer geliefd geworden bij het volk. Koning Saul wordt jaloers en wil David doden. David, achtervolgd door Saul, vlucht de woestijn in. Daar krijgt David de mogelijkheid om Saul te doden. Maar hij doet het niet.
Hij neemt alleen Sauls lans en waterzak mee als bewijs dat hij daar geweest is.
David weerstaat aan de bekoring om Saul te doden want hij beseft dat dit niet Gods wil is. En dus spaart hij het leven van Saul.
Dit is ook wat Jezus zegt: ‘Behandel de mensen zoals je wilt dat ze jou behandelen.’
Niemand van ons wil dat anderen hen kwaad doen, dus laten we beter de weg van Jezus volgen, ook al is die niet altijd even gemakkelijk.
