Eerste lezing: Hnd 14,21-27
Evangelie: Joh 13,31-33a.34-35
Vandaag hoorden we in het evangelie een zeer kort stukje uit het evangelie van Johannes. Niet zoals we zouden verwachten iets over de verrezen Jezus. Nee, wel een fragment uit het Laatste Avondmaal.
Johannes neemt uitgebreid de tijd om dit Laatste Avondmaal te vertellen. Eerst begint hij met de voetwassing. Dit laat al een beetje zien waar het over gaat. Dienen staat hier centraal. Wanneer dan zijn verrader Judas vertrokken is, voert Hij nog diepgaande gesprekken met zijn leerlingen. Dit stuk van het evangelie wordt ook wel eens het testament van Jezus genoemd. In een testament schrijven de mensen hun laatste wil, hun laatste wens op. Zo is het ook bij Jezus. Die avond vertelt Hij aan zijn leerlingen wat zijn allerlaatste, zijn allerdiepste wens is.
Vandaag hoorden we het begin hiervan.
‘Ik ga jullie een nieuw gebod geven: heb elkander lief zoals Ik jullie lief heb gehad.’ zegt Jezus.
Het elkander liefhebben is niet zozeer nieuw. Dit gebod komt ook al voor in het Oude Testament. Maar daar klinkt het als: bemin je naaste zoals jezelf.
Het nieuwe zit hem in het feit dat Jezus vraagt om elkander lief te hebben zoals Hij ons heeft liefgehad. Dit is een liefde van een heel andere orde.
De liefde die Jezus de mensen toedraagt, is een liefde zonder tegenvraag, een liefde die alleen van God kan komen. Onbevangen gaat Hij iedereen tegemoet. Zijn liefde is onvoorwaardelijk. Hij vraagt er niets voor in de plaats.
Petrus verloochent Jezus 3 maal, toch wordt hij de rots van het geloof.
Zacheüs, de tollenaar, Jezus spreekt hem aan, gaat bij hem eten en dan geeft die man de helft van zijn bezit aan de armen.
De melaatsen, de bezetenen, de overspelige vrouw, hoe dikwijls wijkt Jezus niet af van de verplichte gebruiken en reikt Hij anderen de hand zodat ze terug opgenomen worden in de maatschappij.
Die liefde, die naastenliefde is de kern van zijn leven, en Hij vraagt dus dat ze ook de kern van het leven van zijn leerlingen wordt, dus ook van ons.
De eerste christenen hebben dit goed begrepen. Zij kwamen bijeen, zorgden voor elkaar. Zoveel dat het de niet-christenen begon op te vallen. Soms reageerden die positief, soms ook negatief.
In de eerste lezing hoorden we hoe Paulus en Barnabas heel de wereld rondreisden om die goede Boodschap, de boodschap van Jezus’ liefde, te verkondigen. Iedereen kon zien aan de manier waarop ze handelden, dat ze volgers van Jezus waren.
Ook wij worden uitgenodigd om volgers van Jezus te zijn en dit, door onze daden, te laten zien aan onze medemensen. Niet dat dit altijd even gemakkelijk is.
Toch lukt het ons ook.
Dan denk ik bv. aan ouders die zich dag in dag uit inzetten voor hun mindervalide kind, aan die man of vrouw die zijn partner niet naar een woon-zorgcentrum wil laten gaan maar er zelf blijft voor zorgen want zo hebben ze het beloofd, in goede en kwade dagen. Aan al die vrijwilligers die zich dagelijks inzetten voor de anderen.
Maar ook al die mensen die opkomen voor meer rechtvaardigheid, voor gelijkheid. Zij doen dit alles zonder dat ze er iets voor terug verlangen.
Soms hoeven we niet veel te doen. Een glimlach hier, een schouderklop daar. De ander het gevoel geven dat hij voor ons belangrijk is, dat hij meetelt in deze wereld. Dit is iets wat we allemaal kunnen, hoe groot of hoe klein we ook zijn.
Alleen als we dit met z’n allen proberen, kunnen we hier en nu op deze wereld het Rijk van God waarmaken. Een Rijk van liefde en vrede, van vreugde en geluk, van barmhartigheid en rechtvaardigheid.
