Eerste lezing: Gn 18, 1-10a

Evangelie: Lc 10, 38-42

Jezus als gast…

God wil gast zijn bij de mensen. Dat is het eigenlijke thema van deze zondag. In de eerste lezing horen we hoe Abraham zich volledig inzet om zijn gasten zo goed mogelijk te ontvangen. In het evangelie vernemen we hoe Marta zich afslooft om Jezus een goede ontvangst te bereiden.

Wij kunnen moeilijk aannemen dat God als gast onder mensen wil vertoeven. Toch is God, in Jezus, werkelijk onze gast geworden. Door zijn woord, door zijn sacramenten, door zijn Geest blijft Jezus, ook nu nog, als gast onder ons. Hij heeft zijn tent opgeslagen te midden van de mensen.

Nu is de vraag van het evangelie: hoe kun je Jezus het best opnemen? Hoe kun je Hem het best dienen? Marta doet alles om het Jezus zo aangenaam mogelijk te maken. Zij loopt ademloos door het huis, brengt eten en drinken, maar juist door die zorgen mist zij de eigenlijke ontmoeting. Op het beslissend ogenblik, dat misschien haar leven had kunnen veranderen of ten minste had kunnen verrijken, was zij afwezig. Op het moment dat zij het woord van God in rust en bezinning had kunnen aanhoren, had zij andere dingen te doen. Met haar bedrijvigheid mist zij de weg naar Jezus’ boodschap. Daarom treft haar die zachte vermaning van Jezus: “Marta, Marta, je bent wel bezorgd over heel veel dingen, maar er is niet zoveel nodig! Eén zaak is voldoende! Voor het woord van God openstaan”.

Zulke Marta’s zijn er nog veel. De uitgeputte moeders die een dubbele rol moeten spelen. omdat ze overdag helemaal in beslag genomen worden door hun kantoorwerk en ‘s avonds en ‘s morgens nog de zorg voor het huishouden hebben. De mannen, die wegens hun werk nooit tijd hebben en ‘s avonds zo moe zijn, dat ze alleen nog behoefte hebben aan rust. De zakenlui, de managers die voortdurend overuren maken en nog altijd vlug iets voor de zaak moeten doen. De moderne mens in het algemeen, die altijd meer verdienen wil, die het tempo meer en meer opdrijft, die steeds wil werken en aan de diepe zin van zijn leven voorbij leeft.

Tegen Marta zegt Jezus: eens zal alles uit je vermoeide handen wegvallen en het enig-noodzakelijke zul je niet eens gemerkt hebben. De meeste mensen geven de indruk dat ze altijd onder tijd- en termijndruk staan. Ze lopen van de ene naar de andere afspraak om op tijd te kunnen zijn. Eigenlijk is het dikwijls een vlucht voor zichzelf, een vlucht voor de toekomst, een vlucht voor God. Vlucht is nooit goed. Alleen de rust bevrijdt de mens. Maar wij zullen in ons leven alleen maar tot rust komen, als we ook tijd nemen voor gebed en bezinning, als we tijd nemen voor Jezus, die ook bij ons te gast wil zijn.

Maria heeft daarom het beste deel verkozen, zegt Jezus. Zij neemt tijd voor haar gast. Zij verschilt van mening met haar zus Marta, die blijkbaar meent dat Jezus haar nodig heeft. Zij weet zeer goed dat zij Jezus nodig heeft. “Ik heb je niet lief omdat ik je nodig heb, maar ik heb je nodig omdat ik je liefheb”. Als Jezus bij haar te gast wil zijn is dat samenzijn met Hem veel belangrijker dan alle dagelijkse zorgen voor lichaam en leven. Daarom laat zij alle bedrijvigheid varen en zet zich rustig neer aan de voeten van Jezus. Zij weet dat haar leven diepte en inhoud zal krijgen bij Hem. Zij heeft Jezus nodig omdat zij Hem liefheeft

Die Maria’s zijn er gelukkig nu ook nog. De mens die midden in de drukte van het leven toch tijd vindt voor het gebed en daaruit kracht put om de vele tegenslagen van het leven geduldig te verdragen. De mens die in zijn leven eerlijk probeert te luisteren naar het woord van God om, ondanks alles, rechtvaardig te leven en aan God de eerste plaats te geven. De mens die in de drukte van het leven telkens weer tijd vrij vecht om zich te kunnen bezinnen op de vele bijkomstigheden van deze tijd en om zo de eigenlijke zin van het leven te ontdekken.

De vrucht van het gebed is het geloof, de vrucht van het geloof is de liefde, de vrucht van de liefde is het dienen.

Jezus komt vandaag ook in onze stad en in onze kerk. Wij willen Hem vriendelijk als onze gast opnemen, om te luisteren naar zijn woord en om met Hem maaltijd te vieren. De communieantifoon van deze zondag zegt ons wat er vandaag hier kan gebeuren. “Ik sta voor de deur en klop. Als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij.”

Lieve mensen, onze oren zijn dikwijls doof! Wij vernemen zo zelden zijn stem. Onze ogen zijn beneveld: wij zien zijn aanwezigheid niet! Ons geweten is vertroebeld: wij begrijpen Hem niet!

Jezus alleen kan onze oren scherpen, onze blik verlichten, ons hart zuiveren. Zetten wij ons vandaag aan zijn voeten om te luisteren naar zijn woord…(HD)