Eerste lezing: Gn 12, 1-4a

Tweede lezing: 2 Tim 1, 8b-1

Evangelie: Mt 17, 1-9

Ga langs nieuwe paden.

In de eerste lezing hoort Abraham de stem van de Heer die hem oproept om weg te trekken: weg uit zijn land, zijn stam, zijn familie, naar een land dat God hem zal tonen. Hij vertrekt zonder routebeschrijving, gedragen door vertrouwen en hoop. Doorheen de hele geschiedenis zien we mensen die diezelfde beweging maken: zij laten het vertrouwde achter zich omdat blijven geen toekomst meer biedt. Wegtrekken is vaak pijnlijk en onzeker, maar ook een daad van geloof in het leven zelf – een zoektocht naar een plaats waar mensen tot hun recht kunnen komen.

Ook in het evangelie van vandaag klinkt die spanning tussen vasthouden en loslaten. Op de berg van de gedaanteverandering willen Petrus, Jakobus en Johannes blijven. Het is goed daar te zijn, in het licht, in de nabijheid van God. Maar Jezus laat hen niet toe zich daar te nestelen.

Jezus kiest ervoor om terug af te dalen, naar het dal, naar de vlakte, de tegenstand tegemoet. Jezus weet dat deze weg zal leiden doorheen lijden en dood, en toch gaat Hij. Pas na de verrijzenis zullen de leerlingen ten volle begrijpen wat deze ervaring betekende. Pas dan zullen de leerlingen doorzien of beseffen dat echte verheerlijking niet losstaat van engagement, inzet en maatschappelijke betrokkenheid.

En in de tweede lezing van apostel Paulus aan Timoteüs hoorden wij dat Jezus de doodlopende weg van egoïsme heeft doorbroken en ons bevrijd heeft van zelfingenomenheid. De weg naar geestelijke groei vertrekt vanuit het onvermijdelijke lijden van de mens en Gods genade die hem hieruit bevrijdt.

Die beweging is herkenbaar voor onze tijd. Ook vandaag zijn veranderingsprocessen riskant en moeizaam. Ze vragen om het loslaten van zekerheden, om het verlaten van comfortabele welvaart. Maar ze zijn broodnodig als we willen bouwen aan een leefbare toekomst.

Ongerechtigheid, armoede en ecologische crisis dwingen ons om niet te blijven stilstaan, maar om af te dalen naar de realiteit zoals ze is – en daar verantwoordelijkheid op te nemen;

Broederlijk Delen roept ons precies daartoe op: niet blijven kijken, maar in beweging komen. Niet wegkijken van wat moeilijk is, maar kiezen voor solidariteit en rechtvaardigheid. Nu actie ondernemen, ook als de weg onzeker is.

Dat is ook het thema van deze tweede zondag van Broederlijk Delen: wegtrekken en herbeginnen… Het vraagt overtuiging en kracht: een onwrikbare structuur moet doorbroken worden zodat er een nieuwe toekomst kan ontstaan. In Haïti, waar geweld en crisis het leven ontwrichten, is zo’n nieuw begin broodnodig. Daar zetten mensen zich samen in om opnieuw toekomst mogelijk te maken.

Activisten banen nieuwe paden. De burgerbeweging GAFE verenigt tientallen organisaties die zich verzetten tegen ontbossing en het verlies van vruchtbare grond – om het leven weer kansen te geven.

In dat engagement stappen we in het spoor van Abraham, en volgen we Jezus die ons voorgaat, het dal in, vertrouwend dat leven sterker is dan de dood. (HD)