Eerste lezing: Apk 7, 2-4, 9-14

Tweede lezing: I joh 3, 1-3

Evangelie: Mt 5, 1-12e

Lieve mensen,

Of moet ik vandaag beginnen met ‘gelukkige’ mensen. Afgelopen week vroeg ik in de klas wat het woordje ‘zalig’ voor de leerlingen betekende. En een meisje uit de zesde klas, die meestal veel tijd nodig heeft om op vragen te antwoorden, antwoorde spontaan: ‘lekker lang slapen’. De naïviteit en de spontaniteit alsook het enthousiasme waarmee ze het antwoord gaf sprak meer dan het eigenlijke antwoord. Ze maakte alvast de meester gelukkig met haar grootse glimlach die bij haar actie geuit werd. Zalig is niet zo’n vreemd woord en we hoeven het niet te veranderen in gelukkig of zelfs proficiat. Maar met deze drie woorden: zalig, gelukkig en proficiat bespraken we elke zaligspreking van Jezus.

Uitspraken zoals ‘armen van geest’ en ‘zachtmoedige’ of ‘zuivere van hart’ kregen hun volle betekenis als we ook telkens het tweede deeltje van de zaligspreking onder de loep namen. Bij de vraag wie ‘treurende’ zijn, moesten we toch even wat langer nadenken (de meeste leerlingen, zo niet bijna allemaal hebben geen Nederlands als moedertaal, dus het woordje ‘treuren’ moesten ze weer toevoegen aan de rijke woordenschat die onze taal heeft) tot er toch een leerling de moed had om te zeggen: ‘maar dat zijn mensen met verdriet’. Hoe kunnen die gelukkig zijn? Die vraag gaf toch wel enkele bedenkelijke gelaatsuitdrukkingen. Maar al snel vond een andere leerling een oplossing, Door te troosten natuurlijk, en dat is ook wat Jezus zegt. Soms is de tweede helft van de zin vinden wat ingewikkelder. Want hoe kan jij God zien? Maar als je dan zoekt naar wie ‘zuiver van hart’ is dan vallen de puzzelstukken weer heel goed in elkaar. Want als jij ervoor zorgt dat je anderen niet kwets, geen pijn doet dan wordt die ander daar ‘gelukkig’ en blij om, en is Gods gelaat niet zichtbaar in een glimlach van je ‘naaste’?

Achteraf mochten ze op een klavertje vier, een symbool van geluk, voorbeelden tekenen hoe zij anderen gelukkig konden maken. Voor sommige was het toch weer even moeilijk want daar hadden ze nog niet over nagedacht. Voor de kleinste was dit dan weer heel eenvoudig. En dat deed me denken aan de eerste zaligspreking: Zalig de armen van geest’, ergens anders in het evangelie lezen we dat we moeten zijn zoals een kind en dat kon ik bij de kleinste wel echt ervaren. We mogen als volwassene dan wel ‘kritisch denken’ maar als we alles te hard doordenken dan verlammen we onszelf. De spontaniteit van een kind wat zich uit in enthousiasme en vooral in openheid en ontvankelijkheid dat is toch iets wat we van hen kunnen leren.

Maar één jonge uit het zesde heeft die openheid en ontvankelijkheid nog niet verloren. Een jonge die energie heeft voor tien, en soms wel heel druk in de klas aanwezig is. Zo was hij tijdens heel het gesprek rond de zaligsprekingen aan het bouwen met alles wat hij voor handen had aan pennen en potloden, een hele constructie stond voor zich op zijn bank. Ik had hem dit laten doen omdat hij wel degelijk mee aan het luisteren was en vaak toch antwoordde op de vragen en ook omdat hij het ‘stilletjes’ deed en blijkbaar de anderen leerlingen niet stoorde. Soms moet je als meester wat geduld hebben, denk ik dan. Maar zijn houding veranderde totaal toen hij de opdracht van het klavertje vier mocht maken. Plots was hij in totale concentratie bezig aan de opdracht. Alleen zijn handen bewogen nog over het blad, zo stil zittend had ik hem nog nooit gezien. Wanneer de andere al klaar waren was hij nog steeds geconcentreerd bezig. De klas was al bijna opgeruimd om naar huis te vertrekken toen hij, verontschuldigend, want hij had het nog niet uitgeknipt, zijn ‘klavertje vier’ aan me kwam tonen.

Meester zei hij: Hier helpt hij een oud vrouwtje, hij maakt haar gelukkig. En hier helpt hij een klein kindje uit de boom. En hier geeft hij bloemen aan een meisje. En meester heb je het al gezien, het is drie keer dezelfde jongen want Hij maakt iedereen blij. En aan zijn spreken kon ik horen dat hij ‘Zuiver van hart’, ‘zachtmoedig’ als een ‘vredestichter’ sprak. Wie heeft hier nu wie ‘gelukkig’ gemaakt? (MD)